Trzy mądre małpy w Nikko: jeden panel z ośmiu

Życie, po kolei, i jest to rzecz znacznie lepsza niż fragment, który wszyscy znają.

Panele biegną wzdłuż świętej stajni i ukazują małpę od niemowlęctwa do dorosłości. Na pierwszym matka spogląda w przyszłość swojego dziecka. Na drugim — tym słynnym — trzy młode małpy zakrywają oczy, uszy i usta, co w sekwencji odczytywane jest jako lekcja dla młodych: nie patrz, nie słuchaj i nie mów tego, co złe.

Kolejne panele pokazują małpę siedzącą samotnie, spoglądającą w górę ku ambicji, pocieszaną przez przyjaciela, zakochującą się, stawiającą czoła światu z towarzyszem, a w końcu oczekującą własnego dziecka — w tym momencie sekwencja wraca do punktu wyjścia.

To cykl, a nie historia z zakończeniem, a trzy mądre małpy są jednym z jego momentów, a nie samodzielnym przysłowiem. Świadomość tego zmienia dziesięć metrów ściany z miejsca na zdjęcia w najbardziej ludzki element miejsca poświęconego skądinąd władzy.